Manzanilla en tapas in Sanlucar
Van Frank de camperverhuurder hadden we gehoord dat Sanlucar een gezellig plaatsje is aan de kust. Dit ligt circa 30 km ten westen van Puerto de Santa Maria. Maar voordat we daar naar toe rijden eerst langs de Carrefour om de voorraad aan te vullen. Dit was weer zo mega supermarkt waar alleen al de hammen een gangpad vullen. Met het nodige aan vlees, groenten, drinken en lekkere tussendoortjes gaan we weer verder. Op de camperplaats aangekomen staat als welkom "full". We rijden toch maar even het terrein op naar het kantoortje waar Pepe ons hartelijk begroet in verstaanbaar Engels. Blijkt hij nog 1 plek voor 1 nacht vrij te hebben. Vanaf morgen is de rest gereserveerd want donderdag is het "de dag van Andalusie", een feestdag waarop iedereen er op uit trekt. Dat kon dus nog wel eens moeilijk worden om dan een plekje te scoren. Enfin, dat zien we morgen dan wel weer.
De plek die nog vrij was, is een ruime plek. Weliswaar zonder stroom maar wel Wi-Fi. En dat voor maar €8.
Na de lunch en leesmomentje (naar keuze in de zon of op bed) gaan we wandelend (de wind vonden we te hard (wk 5 a 6) om te gaan fietsen) langs het strand naar Sanlucar. Dat bleek toch 5 km te zijn. Het strand was niet bijzonder mooi, veel oesterschelpen. Eigenlijk liepen we langs de oever van de rivier i.p.v. de zee. Dus geen golven maar kabbelend water. Wel een breed strand, blijkbaar laag water.
Na 5 km strand gaan we het stadje in en komen we terecht op een gezellig pleintje met een terras in de zon. Dat vraagt dan om een glaasje koele Manzanilla, de locale sherry hier. Het ziet er uit als een lichte witte wijn maar de smaak is die van sherry. Best lekker. We laten ook maar wat tapas aanrukken en zitten te genieten van de lekkernijen. Bij het afrekenen bleek een glas wijn maar €1,30 te kosten. Volgende keer maar wijn bestellen i.p.v. cola. Om 18 uur gaan we weer verder met nog een klein ommetje door het centrum en dan weer terug langs het strand.
Dit was door opkomend tij behoorlijk smaller geworden en op gegeven moment was het kiezen tussen natte voeten of de weg op. Nu was dat geen doorgaande weg en op gegeven moment moesten we toch weer terug het strand op. Hetty kiest voor een klauterpartij over de rotsblokken en Kees gaat voor de natte sandalen. De obstakel bleek gelukkig van korte lengte te zijn en konden we onze weg langs het strookje zand vervolgen.
Door het oponthoud was het ondertussen wel donker geworden en zag het strand er heel anders uit dan toen we daar smiddags liepen. Gevolg was dat we de afslag naar de camping voorbij liepen. Na 5 minuten toch maar teruggekeerd en gelukkig zagen we toen wel de juiste weg. Om 19:45 uiteindelijk in de camper. Was het toch nog een flinke wandeling geworden.
De plek die nog vrij was, is een ruime plek. Weliswaar zonder stroom maar wel Wi-Fi. En dat voor maar €8.
Na de lunch en leesmomentje (naar keuze in de zon of op bed) gaan we wandelend (de wind vonden we te hard (wk 5 a 6) om te gaan fietsen) langs het strand naar Sanlucar. Dat bleek toch 5 km te zijn. Het strand was niet bijzonder mooi, veel oesterschelpen. Eigenlijk liepen we langs de oever van de rivier i.p.v. de zee. Dus geen golven maar kabbelend water. Wel een breed strand, blijkbaar laag water.
Na 5 km strand gaan we het stadje in en komen we terecht op een gezellig pleintje met een terras in de zon. Dat vraagt dan om een glaasje koele Manzanilla, de locale sherry hier. Het ziet er uit als een lichte witte wijn maar de smaak is die van sherry. Best lekker. We laten ook maar wat tapas aanrukken en zitten te genieten van de lekkernijen. Bij het afrekenen bleek een glas wijn maar €1,30 te kosten. Volgende keer maar wijn bestellen i.p.v. cola. Om 18 uur gaan we weer verder met nog een klein ommetje door het centrum en dan weer terug langs het strand.
Dit was door opkomend tij behoorlijk smaller geworden en op gegeven moment was het kiezen tussen natte voeten of de weg op. Nu was dat geen doorgaande weg en op gegeven moment moesten we toch weer terug het strand op. Hetty kiest voor een klauterpartij over de rotsblokken en Kees gaat voor de natte sandalen. De obstakel bleek gelukkig van korte lengte te zijn en konden we onze weg langs het strookje zand vervolgen.
Door het oponthoud was het ondertussen wel donker geworden en zag het strand er heel anders uit dan toen we daar smiddags liepen. Gevolg was dat we de afslag naar de camping voorbij liepen. Na 5 minuten toch maar teruggekeerd en gelukkig zagen we toen wel de juiste weg. Om 19:45 uiteindelijk in de camper. Was het toch nog een flinke wandeling geworden.
Reacties
Een reactie posten